önce banyodaki spotu patlattım..tuzla buz oldu lambası..sonra da salondaki lambayı patlattım..o parçalanmadı galiba ama çalışmıyor şimdi..dün akşam da duşta suyu yukarı - duşbaşlığına veren zımbırtı elimde kaldı..bu aralar sürekli  bir şeyleri kırıp döküyorum ya hayırlısı..annem yarın kurşun dökecek bana..bu kurşun dökme seramonisi de yine çocukluğumdan kalan eğlenceli anılardandır..annemin ananesi - yani hacıananem dökermiş eskiden...bu yeti hacıananemden ananeme, sonra da ondan anneme geçmiş...ne heyecanlıdır o örtünün altına saklanmak..heyecandan pıtır pıtır atan kalbinin sesini bastıran kızgın kurşunun suya düşme sesi: "ççşçşçşoooffffff" :) sonrasında tepside duran tuzdan ve sudan tatmak, ekmeği bölmek...ne keyifli..aaa örtünün altına saklanmak deyince aklıma geldi, küçükken 2 katlı pıtırcık evimizin hemen yanındaki evde mutfak tüpü alev almış, zavallı evsahibesi de o panikle tüpü tuttuğu gibi bizim bahçemize atmıştı..o zaman da annem abimi ve beni yemek odasındaki koca masanın altına saklamıştı, camlar kırılır da bir yerimize gelir diye..gerçekten patlamadan sonra camlar kırılıp etrafa saçılmıştı..anneler bilir her şeyi...ha bir de abimle oyun oynamak için kanepe minderlerinin arasına pikemizi sıkıştırarak yaptığımız çadıra da saklanırdım..ananem beni göremez sanırdım saklanınca :) daha da küçükken yüzümü ellerimle kapatır görünmez olduğumu sanırmışım...bizim kabile de ben yüzümü kapayınca "aaaa Arzu kayboldu nerde kiiii" diyerek ekmeğime yağ sürermiş... :) hayır efendim şapşallık değil bu...yaratıcılık...

 

bu entry de saklanmakla ilgili oldu..şimdi ben bu ofis masasının altına sığarım di mi? şöyle bacaklarımı büksem iyice..mmmhmhmmfmmfm...sığdım...euheuhe..sığdım-da nasıl çıkarım?